Disco Elysium

Disco Elysium'u oynayalı epey oldu, hâlâ aklımın bir köşesinde duruyor ve yazmadan edemedim işte.

Diyalog sistemi gerçekten başka bir şey. 24 farklı beceri var ve her biri kafanın içinde ayrı bir ses gibi konuşuyor seninle. Empati becerin yüksekse bir karakterin yüzünden arka planda ne hissettiğini anlıyorsun mesela, bu tür detaylar oyunu sürekli taze tutuyor. Kararların da gerçek bir ağırlığı var, yani ne söylediğin, hangi ideolojiyi benimsediğin, hatta sabah aynaya baktığında ne hissettiğin bile hikayeyi şekillendiriyor. Revachol şehrinin tarihi, siyasi gerilimler, sokaktaki adamın hikayesi... bunların hepsi birbirine bağlı ve hiçbiri gereksiz hissettirmiyor.

ilk birkaç saat gerçekten ağır gelebilir. Metin yoğunluğu çok fazla ve İngilizce bilgin orta seviyedeyse bazı diyalogların nüansını kaçırabiliyorsun, Türkçe dil desteği de maalesef yok. Bunu baştan söylemek istedim çünkü bu oyun için biraz sabır şart. aslında oyunun sana verdiği şeyi hak etmek için bu eşiği geçmen gerekiyor.

Disco Elysium'u macera oyunu diye tanımlamak da yetersiz kalıyor bir noktada. Evet, macera oyunu arıyorsan ve okumaktan kaçmıyorsan kesinlikle al pişman olmazsın ama bu oyun biraz daha fazlası. Sistem gereksinimleri konusunda fazla endişelenme, düşük donanımlarda küçük performans sorunları çıkabiliyor ama oynanabilir. Bence bu yıl oynadığım en iyi şeydi.