Rainbow Six Siege

uzun süredir listede bekliyordu bu oyun, sonunda dayanamadım ve Rainbow Six Siege'e geçtim. beklediğimden oldukça farklı bir şeyle karşılaştım açıkçası.

taktiksel derinlik gerçekten var, bunu kabul etmek lazım. her operatörün farklı bir yeteneği olduğu için aynı haritayı defalarca oynasan bile her round bambaşka gelişiyor. duvar delme, barikat kurma, drone atmak gibi mekanikler başta çok karmaşık geliyor ama alıştıktan sonra bunları doğru anlarda kullanmak inanılmaz tatmin edici. operatör çeşitliliği de ciddi anlamda geniş, saldırı ve savunma tarafında onlarca karakter var ve zamanla kendi tarzına uyan iki üç operatör bulup onlara odaklanıyorsun. yani oyun sana kendi oyun stilini yaratma fırsatı veriyor diyebilirim.

sunu da söyleyeyim, FPS oyunları arasında sesi bu kadar iyi kullanan az oyun gördüm gerçekten. ayak sesi, duvar yıkılma sesi, her şey bir bilgi taşıyor. kaliteli kulaklıkla oynamak deneyimi tamamen başka bir boyuta taşıyor.

kötü yanlarına gelince, yeni oyuncular için öğrenme eğrisi çok sert. Rainbow Six Siege'e ilk girdiğinde ne yaptığını anlamadan ölüyorsun ve bu döngü birkaç saat değil, günlerce sürüyor. bu durum insanları gerçekten bezdiriyor. bir de toxicity sorunu hala tam çözülmüş değil, random takım arkadaşlarıyla girdiğinde zaman zaman çok sinir bozucu şeylerle karşılaşabiliyorsun. eğer taktiksel FPS seni çekiyorsa ve sabırsız değilsen birkaç arkadaşınla birlikte başla, solo girmek pek mantıklı gelmiyor bana.