DOOM Eternal

DOOM Eternal'ı duyduğun andan itibaren zaten aklının bir köşesinde duruyordu, bunu biliyorum.

Hareket sistemi gerçekten çok iyi kurgulanmış. Dash, çift zıplama ve kanca kombinasyonları seni sürekli havada tutuyor, yani durup savaşmak diye bir lüksün yok burada. Koşarak, atlayarak, dönerek savaşmak zorundasın ve bu FPS oyunları arasında az rastlanan bir ritim yaratıyor. Silah yönetimi de düşündüğünden çok daha derin, her silahın iki farklı modu var ve doğru anda doğru silahı seçmek gerçekten hayat memat meselesi haline geliyor. Görsel tasarım konusunda id Software hiç taviz vermemiş, Phobos ve Sentinel Prime gibi bölümler hem kocaman hem detaylı, üstelik performans açısından da gayet dengeli çalışıyor

Hikaye anlatımı biraz ağır açıkçası. Çok fazla lore metni ve ara sahne var, atlamak istediğinde bile oyun seni durduruyor ve bu aksiyonun akışını ciddi şekilde kırıyor. Aslında bu kısımlar daha sade olsaydı oyun çok daha iyi hissettirirdi.

Şunu da söyleyelim, ortasında gelen platform bölümleri var ya, onlar saf FPS beklentisiyle gelen oyuncu için sinir bozucu olabiliyor. Özellikle Master Level'larda bu his iyice katlanıyor.

Eğer aksiyon dolu bir FPS arıyorsan ve o sekmeyi zaten açık tutuyorsan, DOOM Eternal'ı bir an önce al. Çünkü bu tempoya bir kez alıştıktan sonra başka oyunlar sana çok yavaş gelmeye başlıyor ve neden bu kadar beklediğini kendin de anlayamıyorsun